|
άλλες μέθοδοι επεξεργασίας των απορριμμάτων
Η πολιτική ηγεσία και το ΠΕΧΩΔΕ προωθούν τους ΧΥΤΑ ως μοναδική λύση για το πρόβλημα των απορριμμάτων. Τι γίνεται, λοιπόν, σε άλλες χώρες, και τι εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν;
 Λίμνη Μαραθώνα. Μόνο στην Ελλάδα θα προτεινόταν μία λύση που θα μολύνει τα νερά που τροφοδοτούν το ένα τρίτο του πληθυσμού της χώρας.
- Η στρατηγική της ΕΕ είναι η "Κοινωνία της Ανακύκλωσης" (Επίτροπος κ. Στ. Δήμας). Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες υλοποιούν πολιτικές για την πρόληψη, μείωση, επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση όλων των υλικών και προϊόντων που περιέχονται στα απορρίμματα, και μειώνουν τα προς τελική διάθεση υλικά σε ποσοστά που ξεπερνούν σε αρκετές περιπτώσεις το 80% ή το 90%. Στην Ελλάδα, όμως, τα περιεχόμενα των κάδων ανακύκλωσης καταλήγουν στη χωματερή! (βλ. σχετικό άρθρο, in.gr, 1-2-07)
- Στην Ε.Ε. υπάρχουν περιοχές και πόλεις, που κατήργησαν εντελώς τους ΧΥΤΑ, γιατί εφαρμόζουν ήδη ολοκληρωμένα τις εναλλακτικές πολιτικές διαχείρισης (π.χ. Δανία, όπου μόνο το 10% καταλήγει σε ΧΥΤΥ, και Ελβετία, όπου το 15% καταλήγει σε ΧΥΤΥ).
- Στην Ε.Ε. επιδοτούνται και ενισχύονται χιλιάδες κοινωνικές ή άλλες επιχειρήσεις, που δραστηριοποιούνται στην ανάκτηση, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση και εναλλακτική διαχείριση υλικών και προϊόντων, με ταυτόχρονη δημιουργία κοινωνικά χρήσιμων και περιβαλλοντικά αποδεκτών χιλιάδων θέσεων απασχόλησης.
- Ευρωπαϊκές οδηγίες (1999/31/ΕΕΚ κ.ά.) αλλά και ελληνικοί νόμοι (ΚΥΑ 29407/3508 κ.ά.) μας υποχρεώνουν να ανακυκλώνουμε ένα σημαντικό ποσοστό όλων των υλικών που υπάρχουν στα απορρίμματα.
- Στα σκουπίδια υπάρχουν υλικά όπως:
- α) το χαρτί, το γυαλί, τα μέταλλα, τα πλαστικά, που τα θέλουν οι βιομηχανίες ως πρώτη ύλη, με ταυτόχρονα περιβαλλοντικά και οικονομικά οφέλη για τους δήμους και τους δημότες,
- β) τα οργανικά, που μπορούμε να τα μετατρέψουμε σε λίπασμα, είτε στο σπίτι μας με κάδους κομποστοποιητές, είτε σε ειδικές εγκαταστάσεις,
- γ) τα ογκώδη αντικείμενα, τα οχήματα, τα λάστιχα, τα ορυκτέλαια, οι ηλεκτρικές - ηλεκτρονικές συσκευές, οι μπαταρίες και τα άλλα επικίνδυνα οικιακά, για τα οποία μπορεί και πρέπει να γίνεται εναλλακτική διαχείριση με ξεχωριστή συλλογή, ανάκτηση επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση.
- Η υλοποίηση των πολιτικών εναλλακτικής διαχείρισης μπορεί στο άμεσο μέλλον να μειώσει κατά 80-90% τον όγκο των σημερινών απορριμμάτων, να ελαχιστοποιήσει την επικινδυνότητά τους και ταυτόχρονα να βοηθήσει στην εξοικονόμηση πρώτων υλών και ενέργειας.
- Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, τα αναψυκτικά κυκλοφορούν σε επαναχρησιμοποιούμενες πλαστικές φιάλες ΡΕΤ. Οι συσκευασίες αυτές χρησιμοποιούνται δεκάδες φορές πριν τελικά ανακυκλωθούν. Στην Ελλάδα, οι ίδιες συσκευασίες είναι μιας χρήσης. Επιβάλλοντας στις εταιρείες την επαναχρησιμοποίηση αυτών των συσκευασιών, όπως οι ίδιες κάνουν σε άλλες χώρες, θα μειώναμε σημαντικά το συνολικό όγκο των σκουπιδιών, εξοικονομώντας ενέργεια και πρώτες ύλες. Εξάλλου, για την ανάκτηση και επαναχρησιμοποίηση των συσκευασιών πληρώνουμε σαν καταναλωτές τεράστια ποσά κάθε χρόνο, μέσα από την τιμή των προϊόντων που καταναλώνουμε. Πού πάνε αυτά τα χρήματα; Τα χρήματα αυτά απαιτούν αξιοποίηση, όπως είναι και ο προορισμός τους.
- Τα μισά σκουπίδια μας είναι οργανικά υπολείμματα (αποφάγια) που τώρα καταλήγουν στις χωματερές. Σύμφωνα με τις Οδηγίες της ΕΕ, τα οργανικά υπολείμματα πρέπει να καταλήγουν σε ειδικές μονάδες για να γίνουν λίπασμα. Υπάρχει, επίσης, η δυνατότητα να κάνουμε κομποστοποίηση στην πηγή, δηλαδή στο σπίτι μας. Πώς; Με μικρούς οικιακούς κομποστοποιητές που μπορούμε να έχουμε στο μπαλκόνι μας και είναι πρακτικοί, άοσμοι και αποτελεσματικοί. Μας απαλλάσσουν από τα μισά σκουπίδια μας και έχουμε και λίπασμα άριστης ποιότητας για τα φυτά ή τον κήπο μας, με κόστος περίπου 100 ευρώ ανά κάδο.
- Η πλειονότητα των χωρών της Ε.Ε. απαγορεύει (ή σκοπεύει να απαγορεύσει) τη διάθεση σε ΧΥΤΑ των ανακυκλώσιμων και βιοδιασπώμενων υλικών. Πιο συγκεκριμένα, οι χώρες που ήδη απαγορεύουν την ταφή βιοαποικοδομήσιμων απορριμμάτων είναι οι εξής (βλ. και η θέση της ΕΕ):
- Αυστρία
- Βέλγιο
- Γαλλία
- Γερμανία
- Δανία
- Ιταλία
- Νορβηγία
- Ολλανδία
- Σουηδία
- Φινλανδία
- Για τις υπόλοιπες χώρες (και την Ελλάδα) υπάρχει υποχρεωτικό χρονοδιάγραμμα με ορίζοντα πρακτικά το 2013.
Πηγή: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος, 2002
|
|